Κυπριακός τελικός Eurovision 2010. Εμένα ποιος θα με κάνει να νιώσω γυναίκα;

Αγαπητέ αναγνώστη καταρχάς να ζητήσω συγνώμη. Το ξέρω πως περίμενες πως και πως το παρόν άρθρο (τι ψώνιο θεέ μου), αλλά ας όψεται η κάργια (και η Καγιά) η κενωνία που άλλους τους ανεβάζει και άλλους ξέρεις… μην πλατειάζω. Η αλήθεια είναι πως έκατσα και φέτος με περίσσια όρεξης (δυστυχώς άνευ παρέας ώστε να κλέψω ωραίες ατάκες) να δω τον Κυπριακό τελικό, ο οποίος σταθερά ,χρόνια τώρα, μας προσφέρει στιγμές μαγείας και παρακμής, που δόξα σοι ο θεός, ας όψεται  αυτή τη φορά ο Γερουλάνος, θα βιώσουμε και εμείς φέτος. Εν τούτοις, τα θερμά μου συγχαρητήρια να μην ξεχάσω να δώσω στην ΕΡΤ για τη μετάδοση του τελικού από την ΕΤ1. Σε ένα τέτοιο θέαμα αξίζει η κρατική τηλεόραση και επιπλέον με έβγαλε από τον κόπο να παλεύω να ρυθμίσω το ΡΙΚ στην ψηφιακή, μιας που το PC μου είναι φρεσκοφορμαρισμένο και τα digital με δυσκόλεψαν λίγο λόγω κεραίας. (Έβαλα και εγώ τα 7 και στα συνιστώ ανεπιφύλαχτα και πίστεψε με μεγαλύτερος πολέμιος των Vista από εμένα δεν έχει υπάρξει).

Για να μην ξεφεύγω επανέρχομαι στο θέμα. Που λές, άραξα κι εγω, αρχίζει ο τελικός, χαρές πανηγύρια κακό, μηνύματα σε πανταχόθεν κυπραίους φίλους και φίλες για να μην χάσουν το καθοριστικής σημασίας για τη χώρα τους γεγονός και τσουπ σκάει μύτη το μπαλέτο. Που μπαλέτο δε το λες, ούτε καν χορευτικό. Μάλλον γυμναστικές επιδείξεις Β’ Γυμνασίου με ατάλαντες κοπελίτσες που χαίρονται που θα τους δει η μαμά και ο μπαμπάς θύμιζε. Είχαν και σα θέμα το πλέον σπαστικό και μισητό τραγούδι που έπαιξε ποτέ στη Eurovision και εκεί που είχα αρχίσει τις κατάρες, σκάει τσουπ σαν κίντερ έκπληξη, σαν βόμβα εν αιθρία. που είπε και μια φίλη μου μελλοντολόγος- αστρολόγος στην τιβί, ο στους 5 δρόμους πλέον Αντρέας Κάτι που πιθανώς το επώνυμο του Ανδρέου, Γεωργίου ή κάπως έτσι θα ναι.

Anyway, μετά την έκπληξη που βίωσα όταν τον είδα, συνειδητοποίησα πως για να τον θυμήθηκαν δε μπορεί, θα είχε παίξει κάπου το όνομα του. Ισως στα βραβεία Άνδρες της χρονιάς που είχαν προβληθεί και πρόσφατα. Προφανώς ήταν ο νικητής της κατηγορίας αποτυχημένος παίκτης reality – talent show με μηδενική καριέρα. Για να μη τα πολυλογώ παρακάμπτω το παλικάρι με τα ανεκδιήγητα λεκτικά του σφάλματα και την άγνοια του τι εστί παρουσίαση, και αποσβολώνομαι από το μέγεθος και το στήσιμο της σκηνής. Κλασικά ΡΙΚιώτικα μεγαλεία. Ο κόσμος θερμός, ενθουσιώδης θα έλεγα όσο και ένα γκρουπ από υπερήλικες, σεβάσμιους κατά τ άλλα γέροντες, που τους πήγε το γηροκομείο να δουν πειραμτικό θέατρο σε underground στέκι της Αθήνας. Η χαρά του παρουσιαστή μεγάλη, το ίδιο και η αγωνία των ατάλαντων, εμ  εννοώ των καλλιτεχνών και να ‘μαστε, ξεκινάμε αμέσως την παρουσίαση των τραγουδιών.

1.Κωνσταντίνος Χριστοφοόρου – Angel

Μα τι κομματάρα ήταν αυτή. Κι αν ξυπόλητη χορεύεις με σημαία σου μια φούστα Ζέλικο δε θα γίνεις. Τι κι αν πήρες έναν από τους «μυστικό περσινής αποτυχίας» χορευτές του Σάκη, τι κι αν μάζεψες το καημένο το 16χρονο από το Χ-factor (το Δημητράκη λέω το φλογέρα), τι κι αν έκανες φιλότιμες προσπάθειες ώστε οι υπόλοιποι χορευτές να είναι hot, je suis desole μα δεν προχώραγε το πράμα. Το τραγούδι μια από τα ίδια, passé composé και βάλε. Λευκό του γάλατος που είχε επιχειρήσει να υιοθετήσει και ο Κώτσος ο Μαρτάκης στην καμπάνια της Algida πρόπερσι. Το υπόλοιπο concept απλό, στην αρχή όλοι με κουκούλα, μετά φεύγει, μετά κάνω ότι παίζω βιολί και μετά με περίσσια ανδρισμού και τεστοστερόνης (δε λέω το μπουζούκι) κάπου από το 2:00 και μετά ο χορευτής του Σάκη ως next top model δίνει μαθήματα στησίματος και τοποθέτησης φτέρνας και πέλματος. Μαγεία. Τα βιολιά συνεχίζουν στον αέρα και η Λίτσα πατέρα έντρομη σηκώνει το κερί και πουφ αυτό σβήνει…

2. Ευαγορας Ευαγόρου – I’ m gonna be

Επόμενο τραγούδι από τον ένα όνομα ένα επίθετο. Άφωνο τον λες; Τον λες! Ατάλαντο; Ξανά μανά το λες και σύναμμα γεμίζεις ελπίδα πως τελικά η αποψινή βραδιά θα έχει πολύ γέλιο και πως η           ***Μάριον Γεωργίου***               θα γελά δικαιωμένη από τον καναπέ της. Ενδυματολογικά, αν παραβλέψω τα κορδόνια, το όλο θέαμα είναι οκ. Κερασάκι στην τούρτα οι δύο γκομενάρες που μουνεύονται στον «που πήγανε οι άντρες 100% «ερμηνευτή και που όλο του δείχνουν το βρακάκι τους αποσπώντας του την προσοχή.

3. Jon Lilygreen – Life looks better in spring

Χμ, ο μεγάλος νικητής. Το άκουσα απλά αδιάφορα. Το παιδάκι τελείως αγγλάκι (Το ξέρω ότι είναι όντως αγγλάκι αλλά δε μοιάζουν όλα τα αγγλάκια με αγγλάκια). Ακούγεται άνετα, φωνούλα ΟΚ, στήσιμο απλό συμπαθητικό εκδρομικό, χωρίς φανφάρες εξυπηρετεί τους σκοπούς του ερμηνευτή. Άλλωστε νομίζω οτιδήποτε άλλο θα ήταν περιττό. Αγαπώ τα δύο τροφαντά από πίσω- «σετάκι από τις εκπτώσεις» φωνητικά. Καλή επιτυχία Κύπρος!

4. Hovig Demirjan – Goodbye

Θα είμαι σκληρός και αμείλικτος. Oχι απλά Goodbye δεν αξίζει στον Hovig με αυτό το πράμα και αυτήν εμφάνιση αλλά, lepoul και μακριά. Απαράδεκτο τραγούδι, χάλια οι γκόμενες που χόρευαν, χάλια ο Hovig, μούφα το ντύσιμο, 50 κιλά πιο πάνω από οτι ήταν στο X και χίλια δυο άλλα όπως τα σπαστικά vocals με τα μουυυυυ και heyyyyeyeye που επιχειρούσε συνέχεια να κάνει. Ελεεινό το θέαμα. Ο Μουρατίδης τι έχει να πει επ’ αυτού; Οεο;

5. Vivian Daglas – Rapsody

Και εδώ αρχίζει η πραγματική μαγεία του Κυπριακού τελικού. Και πάλι έκπληξη ο έτερος «περσινός χορευτής του Σάκη» σε πόζα βαρέθηκα να κρατάω το τσόλι σου μωρή, τι θα κάνω θα πεθάνω. Το στόμα ανοίγει και η κοπέλα είναι μόνιμος κάτοικος αφώνου και αταλάντου γωνία. Όσο το τραγούδι είναι slow η i wanna be nightwish μαυροφορεμένη σαν την νύχτα ντάνα λικνίζεται ηδονικά. Όταν το τραγούδι παίρνει τα πάνω του τα δίνει όμως όλα. Σκοτάδι, κι ανάβει ο κόσμος μου  με ορμή, σημάδι του Άδη σα χάδι στο κορμί. Κίνηση, χαμόγελο, φάλτσο και πολλά πολλά χειροκροτήματα αγαλλίασης στο τέλος του τραγουδιού.  Ο εφιάλτης πέρασε. Τα καλύτερα έρχονται. Και το εννοώ.

6. Ανθη Πασιη – You gotta go

Λίσον Κερφουλι! H  Μάριον Γεωργίου όχι μόνο ζει και μας οδηγεί αλλα, απόψε δικαιώνεται. Έχεις και εσύ πρόβλημα με την προφορά σου στα αγγλικά; Τώρα ο ΡΙΚ είναι εδώ για σένα. Μέσα σε μια βδομάδα σε κάνει με ταχύρυθμα μαθήματα να μιλάς και να τραγουδάς χειρότερα από το Σημίτη σε συνάντηση με τον Κλίντον στον λευκό οίκο. Τα παιδάκια στα όργανα… όργανα. Ηδονής και λαγνείας. Κακέκτυπο όμως της Μάριον. Κανείς μα κανείς, όσο και να προσπαθήσει, δεν θα αγγίξει τη δική της τελειότητα. Μάριον σ’ αγαπάμε, γύρνα πίσω.

7. Soulthrow – Island of love

Και τώρα η στιγμή που όλοι περιμένετε, η στιγμή που μόνο εσείς διαλέγετε, δια βοής το τέρας τούτης της χρονιάς, όποιο τέρος θα ναι βασιλιάς… Θα ναι κάτι φοβερό και τρομερό, μουτζουρώστε τα όλα, μπείτε στο χωρό να βρεθεί ο πιο άσχημος που θα ναι βασιλιάς. Ζουμ τριαλα ασχημάνθρωποι που είστε;Ζουμ τριάλα Βγείτε εδώ μπροστά και ζήστε! Καθε χρόνο τέτοια ημέρα εδώ ακριβώς, γίνεται ένα πανηγύρι πανικός, όποιος ειναι το πιο τέρας, γίνεται αρχηγός της μέρας , μένει ένα χρόνο βασιλιάς…

8. Αποκλείστηκε από τον τελικό

Είμαι σίγουρος πως πρόκειται για μεγάλη απώλεια…

9. Ανδρέας Οικονομίδης – Waiting

Πρέπει να πω κάτι; Το βίντεο μιλάει από μόνο του. Πρόβλημα μου δεν είναι το τραγούδι αλλά, όλα τα υπόλοιπα. Ο τύπος που είναι έτοιμος για το πανηγύρι, η τύπισσα που ζει ένα δράμα (ίσως δεν της πέτυχε το μαλλί στο hair salon!), Τα παιδιά από πίσω που είναι εκτός τόπου και χρόνου και την είδαν Coldplay σε κατάμεστο στάδιο χωρητικότητας 70,000 ατόμων…Και κυρίως το άκυρο και μισητό concept τύπου σταματώ βαράω παλαμάκια join me είμαι υπέροχος…Μπα.. δε θα πάρω.

10.Νικολ Παπαριστοδημου – Like a woman

Και τώρα το τραγούδι ύμνος. Το τραγούδι κόλαφος στο μουσικό κατεστημένο. Το τραγούδι που μέσα σε μια φράση με ελληνικό στοίχο συμπυκνώνει τα προβλήματα (όλα όμως) της ελληνίδας γυναίκας, μάνας, αδερφής, προϊσταμένης. Εμένα ποιος θα με κάνει γυναίκα διερωτάται η ερμηνεύτρια του αδύναμου σε ενορχήστρωση και μουσική αλλά μεστού σε στιχουργικά νοήματα τραγουδιού; Και σας ρωτώ με τη σειρά μου, αν ξέραμε αυτή την απάντηση θα υστεριάζαμε, θα υποφέραμε, θα ζούσαμε σε ένα κόσμο μιζέριας, δυστυχίας και προϊόντων διαίτης; Όχι, φυσικά και όχι. Πάρε τον ύμνο αυτό σαν τραγούδι αυτογνωσίας και δύναμης, ελπίδας και αγώνα. Εμπρός στη μάχη ενάντια στο κεφάλαιο και τον καπιταλισμό.

Αλλα highlights της βραδιάς:

Το greenroom = 10 καρέκλες στο πλάι της σκηνής σαν να λέμε πήγα στον Γιώργο μάγκα και επειδή με βαλαν σε τραπέζι στο πλάι της πίστας, ήμουν στο greenroom.

O Γιώργος Παπαδόπουλος με το υφάκι έχασα νυχτοκάματο στην πίστα στην Πειραιώς τι με τραβάτε εδώ ανάθεμα σας μεσ’ τις αδερφές…

Και κυρίως… τα υπέροχα βίντεο μεταξύ των τραγουδιών που, μα τω θεώ, όποιος τα έγραψε δεν είναι μόνο άσχετος, αλλά και ατάλαντος, χωρίς αίσθηση του χιούμορ, τραγικός και αποτυχημένος…

Επιφυλάσσομαι για συμπληρωματικό ποστ στο μέλλον.

Φιλάκια ρουφηχτά , και του χρόνου, και στον δικό μας τελικό άντε και χειρότερα μπας και γελάσουμε με τους γελοίους που έχουμε μπλέξει.

Αλκαίε ζεις, τον μπούλο για να πιείς.

8 thoughts on “Κυπριακός τελικός Eurovision 2010. Εμένα ποιος θα με κάνει να νιώσω γυναίκα;

  1. Ξέρεις ότι με το περσινό σου ποστ περί Γιουροβίζιον έπεσα πάνω στο μπλογκ σου! μετωπική λέμε!
    Περίμενα πώς και πώς το φετινό!

  2. Ελπίζω να ήταν αντάξιο τον προσδοκιών σου και ουδόλως κατώτερο των περιστάσεων!

  3. Χαίρομαι! lol
    Να με προτείνεις στην EPT για σχολιασμό της φετινής Eurovision (το ξέρω πως έχεις τα connés). Αν μη τι άλλο θα προσφέρω γέλιο στο λαό μου.

  4. Ο πρωην χορευτής Ρουβά – νυν χορευτής Χριστοφόρου είναι το αγόρι πόζα.

    Τύφλα να έχει η Σεράινα ΚΑΖΑΜΙΑ (έτσι την λένε, μα το Θεό!).

  5. Υπάρχουν. Με τρομοκρατείς πάντως με αυτό το «χάλια φέτος». Τις άλλες χρονιές δηλαδή; Ήταν άψογα;

  6. @Impressed: Αφού η Σεράινα είναι Καζαμία να την ρωτήσουμε για τον καιρό αλλά και για το ποιον να στείλουμε στη Eurovision. Θα ξέρει…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s