Εξελίξεις

Αγαπητό μου blog,

μαύρα μάτια έκανες να με δεις. Το ξέρω. Αλλά που καιρός για ανέμελο blogging, που χρόνος και γρήγορο internet;

Αθήνα τέλος. Σε μερικά χρόνια πάλι. Για την ώρα αγροτικό και τρίμηνη άσκηση σε υπερσύγχρονο επαρχιακό νοσοκομείο. Μετά βουρ για υπερορεινό χωριό με τετραψήφιο υψόμετρο και προσφορά κοινωνικού έργου ανάμεσα σε χιόνια αρκούδες και περιοχές προστατευόμενες από το δίκτυο natura.

Με πόνο ψυχής την έκανα από τας Αθήνας. Πάει και το σπιτάκι μου..σνιφ… Τώρα; Χέσε μέσα Πολυχρόνη μας την πήρανε τη Ρώμη.

Μετρώ ήδη αντίστροφα. Δε λέω μπαίνουν τα πράματα σε μια σειρά, θα έρθει με το καλό και ο πρώτος μισθός αλλά γιατί ρε γαμώτο τόση ταλαιπωρία; Μας αξίζει; Σίγουρα όχι.

Κάθεσαι τσακίζεσαι στο διάβασμα και μπαίνεις στην πλέον υψηλόβαθμη σχολή της χώρας, μετά τελειώνεις καπάκι στα έξι και επειδή έχουν πλακώσει όλα τα βόδια από Ρουμανία, Βουλγαρία κλπ αναγκάζεσαι για να μπορέσεις να κερδίσεις έστω ένα χρόνο αναμονής για τη γαμημένη την ειδικότητα να πάρεις τα βουνά.

Και μη νομίζεις ότι κι αυτό είναι ευκολο γιατί και πάλι τα ζώα, που στο σχολείο έβγαζαν μέσο όρο 5 και δεν ξέρουν ούτε το όνομα τους να γράψουν σωστά, βιάζονται παρακαλώ πολύ και σου τρώνε τα άγονα.

Ως που θα πάει αυτή η κατάσταση δεν ξέρω και δυστυχώς δεν υπάρχει ελπίδα να αλλάξει κάτι στο άμεσο μέλλον. Βλέπεις οι ψήφοι όλων των εισαγόμενων ιατρών είναι πολλοί και κανείς δε θέλει να πάρει το ρίσκο να τις χάσει.

Κι έτσι καταλήγεις να βασανίζεσαι, να συνεργάζεσαι με άτομα άξεστα και αγράμματα που κυρίως και πάνω από όλα αποδεικνύονται επικίνδυνα για τους ασθενείς που πέφτουν στα χέρια τους.

Δυστυχώς με το να το λέω δε βγαίνει κάτι. Οι τύποι είναι χωμένοι, διεκδικητικοί και προκλητικοί. Πάντα βολεμένοι και άνετοι, έτοιμοι να ορμήσουν μαζικά, να επιτεθούν και πάρουν αυτό που απλόχερα η χώρα τους προσφέρει, εργασιακά δικαιώματα σε βάρος των υπολοίπων που έχουν μοχθήσει και δεν αγοράζουν τα πτυχία τους.

Και για την ιστορία απλά να αναφέρω πως καμιά χώρα στον πολιτισμένο κόσμο δεν διώκει τόσο τα παιδιά της εις βάρος των εισαγόμενων φωστήρων όσο η Ελλάδα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Γαλλία στην οποία αν δεν έχεις πάρει πτυχίο εκεί είναι πιο εύκολα να βγάλεις από τη μύγα ξύγκι παρά να χτυπήσεις θέση για ειδικότητα.

Αυτά που λες φίλτατο μου blog και λατρεμένε αναγνώστη.

Οι μέρες προοιωνίζονται δύσκολες και το μέλλον διαγράφεται αβέβαιο. Για να δούμε..

Για την ώρα σε φιλώ και υπόσχομαι να ανεβάσω σύντομα νέα βίντεο του Γιώργη καθώς η μεταφορική έφερε τα συμπράγκαλα  μου και το μόνο που απομένει είναι να τα στήσω (με την  καλή έννοια).

Για γρήγορο ίντερνετ άνω των 2mbps έχει κανείς καμιά ιδέα;

Φιλιά cyan.

9 thoughts on “Εξελίξεις

  1. μην απογοητεύεσαι, αργά ή γρήγορα ξεχωρίζει η ήρα από το στάρι. και ποτέ δεν ξέρεις πόσο καλά μπορείς να περάσεις στην επαρχία. φιλιά!

  2. Γιατρός κι εσύ??? καλό κουράγιο dude και καλή αρχή σε ό,τι κι αν κάνεις.

  3. Ελα γιατρουδάκο μου, λίγη υπομονή και όλα θα τελειώσουν. Θα έρθει ο πρώτος μισθός, θα έρθει και η ειδικότητα, κλπ κλπ κλπ
    Για ιντερνετ στα χωριά δεν ξέρω. Για δοκίμασε 3g από κινητή τηλεφωνία. Μόνο που δεν θα είναι γρήγορο.
    Καλή Ανάσταση!!!!

    ΥΓ: Λοιμωξιολόγος να γίνεις να με αναλάβεις. Θα σου φέρω και φίλους

  4. Cyan μας λείπεις και το ξέρεις

    Έτσι να τα χωνεις για τα Ρουμανοβουλγαρικα αγορασμένα πτυχια ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΡΩΝΕ ΤΟ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ

  5. Αντέ ρε συ, έχει και επαρχια τα καλα της! Καλά να περνάς πάντως… και μην χαθείς από το blog, έχει και εκτός Aθήνας γρήγορο Internet!

  6. @ all! Ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξη και τα καλά λόγια όλων σας.
    @ Δημήτρης: Το ξέρω γενικά ότι έχει και κάποια καλά η επαρχία (δε το παίζω Αθηναίος, εδώ μεγάλωσα) αλλά τα καλά αυτά και γενικά τα όποια οφέλη φαίνονται τουλάχιστον ως τώρα να υφίστανται στο επαγγελματικό κομμάτι και στο οικονομικό (γλίτωσα το νοίκι). Για net το παλεύω… Για να δούμε…
    @ Αφού δε το κάνει κανένας άλλος θα το κάνω εγώ. Κάτω οι Καραφώτηδες και οι Τσαλίκηδες που μας τρώνε το μεροκάματο.
    @ bear: Αν γινόμουν εγώ λοιμωξιολόγος η Γιαμαρέλου (την ξέρεις;) θα πήδαγε από την ταράτσα του αττικού… (i’ m kidding). Για να γίνεις λοιμωξιολόγος πρέπει να φας την πίκρα της παθολογίας και ευτυχώς είμαι σε αντίθετη κατεύθυνση. Τιμή μου όμως να είχα ασθενείς εσένα και του φίλους σου! Αν και δε νομίζω ότι με την ειδικότητα που τελικά θα κάνω θα με χρειαστεί κανείς σας :)
    @ mahler76: Κι εγώ κι εγώ :)
    @ I love Karditsa!

  7. Πόσους;
    Υ.Γ. Αν είμαστε όντως πολύ να κάνουμε μια έρευνα και να τη δημοσιεύσουμε στο Lancet. Μήπως τελικά οι gay είμεθα πιο έξυπνοι;

  8. Συγγνώμη βρε Cyan αλλά στη σχολή έβλεπα αμέτρητους κάθε μέρα – τα λέγαμε και μαζί!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s